Digitale thuiszorg bekostigen

Wat zorgorganisaties moeten weten over NZa-regelgeving,

Wlz-bekostiging en zorgkantoorafspraken

Bestemd voor: bestuurders, innovatiemanagers en beleidsmedewerkers bij VVT-organisaties, thuiszorgaanbieders en zorgkantoren

Juni 2026  —  www.touchbase.care/zakelijk

Managementsamenvatting

De extramuralisering van de ouderenzorg is geen beleidskeuze meer — het is een demografische realiteit. Ruim 3,8 miljoen Nederlanders van 65 jaar en ouder wonen zelfstandig thuis, en dat aantal stijgt. De vraag voor zorgorganisaties is niet langer of zij digitale ondersteuning moeten inzetten, maar hoe zij dit doen binnen de bestaande bekostigingskaders.

De Nederlandse Zorgautoriteit (NZa) heeft hiervoor een duidelijk antwoord gegeven. Sinds 2020 is thuiszorgtechnologie — digitale ondersteuning van zorg of toezicht op afstand — een erkende, apart declarabele prestatie binnen de Wet langdurige zorg (Wlz). Zorgaanbieders die werken met het Modulair Pakket Thuis (MPT) of het Volledig Pakket Thuis (VPT) kunnen thuiszorgtechnologie bekostigen naast de reguliere zorguren, zonder dat dit ten koste gaat van de directe contacttijd met de cliënt.

Dit whitepaper geeft bestuurders en beleidsmedewerkers een helder overzicht van de relevante NZa-regelgeving, de bekostigingssystematiek voor digitale thuiszorg, de kansen via VPT en MPT, en de subsidiemogelijkheden via de Stimuleringsregeling Technologie in Ondersteuning en Zorg (STOZ). Het sluit af met vijf concrete stappen die zorgorganisaties direct kunnen zetten.

1  De uitdaging: zorg thuis zonder informatiebasis

1.1  Extramuralisering is al gaande — de infrastructuur niet

Meer dan tien jaar voert de Nederlandse overheid actief beleid om ouderen langer thuis te laten wonen. Wie vroeger naar een verzorgingshuis ging, woont nu thuis — soms met een zorgzwaartepakket van ZZP 4 of 5. De populatie die thuiszorgorganisaties bedienen, is zwaarder en complexer geworden. Tegelijkertijd zijn de beschikbare middelen per cliënt structureel onder druk komen te staan.

Het gevolg is een paradox: de zorgvraag thuis is intensiever geworden, maar de informatievoorziening waarop die zorg is gebaseerd, is dat niet. Zorgprofessionals beschikken overdag over observaties en contactmomenten. Maar de nacht — acht uur per dag, bijna 3.000 uur per jaar per cliënt — levert structureel geen gegevens op. Toezicht thuis is in de meeste gevallen geen structureel aanbod, maar een uitzondering die dure waakdiensten vereist.

1.2  Personeelstekort maakt het urgent

In 2035 worden naar verwachting vier miljoen zorgprofessionals tekortgekomen in Europa. In de Nederlandse ouderenzorg drukt het tekort al zichtbaar op de kwaliteit: meer werkdruk, minder tijd per cliënt, toenemende inzet van dure ZZP-krachten. Nachtrondes zijn een van de meest arbeidsintensieve en minst informatierijke activiteiten in het zorgproces — en in de extramurale zorg zijn zij voor de meeste organisaties simpelweg onhaalbaar.

Het Ouderenzorgakkoord (HLO, Rijksoverheid 2025) stelt expliciet dat de overheid inzet op technologie 'waardoor nachtrondes niet meer nodig zijn'. Dat is huidig beleid, niet toekomstmuziek — en het wordt ondersteund door beschikbare bekostiging.

2  De NZa-regelgeving: wat staat er precies in?

2.1  Thuiszorgtechnologie als erkende bekostigingscategorie

De NZa definieert thuiszorgtechnologie in de Beleidsregel prestatiebeschrijvingen en tarieven modulaire zorg (BR/REG-26124a, meest recente versie 2026) als volgt:

Onder deze definitie vallen expliciet: leefpatroonmonitoring, valdetectie, toezicht op afstand, personenalarmering, beeldzorg en andere digitale toepassingen die zorg of toezicht aan huis ondersteunen. De omschrijving is functioneel — de NZa schrijft niet voor welke technologie wordt gebruikt, maar beschrijft wat de technologie doet. Dat geeft zorgorganisaties en zorgkantoren ruimte om zelf te bepalen welke oplossing het beste bij hun populatie past.

2.2  Aparte bekostiging naast reguliere zorguren

Dit is het meest relevante element voor zorgorganisaties: thuiszorgtechnologie wordt niet uit de bestaande zorguren gefinancierd. De NZa-beleidsregel stelt dat zorgaanbieders naast de bekostiging van directe zorgcontacttijd een aanvullende vergoeding kunnen overeenkomen met het zorgkantoor voor thuiszorgtechnologie.

Per cliënt die via thuiszorgtechnologie zorg of toezicht ontvangt, kan maximaal 6,5 uur per maand worden gedeclareerd tegen het afgesproken basistarief van de betreffende zorgvorm. Zijn meerdere zorgvormen betrokken, dan geldt het maximum van 6,5 uur voor alle zorgvormen samen.

De relevante prestatiecodes zijn:

•     H138 — Thuiszorgtechnologie ten behoeve van persoonlijke verzorging

•     H139 — Thuiszorgtechnologie ten behoeve van verpleging

•     H306 — Thuiszorgtechnologie ten behoeve van begeleiding

De afspraken over thuiszorgtechnologie worden gemaakt door het zorgkantoor en de zorgaanbieder gezamenlijk. Partijen bepalen samen aan welke voorwaarden de technologie moet voldoen, hoe wordt gedeclareerd en welke uitkomsten worden verwacht.

2.3  VPT: technologie binnen het dagtarief

Voor cliënten met een Volledig Pakket Thuis (VPT) gelden andere afspraken. VPT-aanbieders ontvangen een dagtarief dat zij naar eigen inzicht kunnen besteden. Meerdere zorgkantoren accepteren dat een deel van het VPT-dagtarief wordt ingezet voor passieve leefpatroonmonitoring — het maakt 24-uurs toezicht thuis organisatorisch en financieel haalbaar, zonder additionele personeelsinzet.

Zorgvoor Beter (Vilans, 2026) bevestigt in praktijkonderzoek dat leefpatroonmonitoring relatief vaak wordt ingezet om VPT en MPT op verantwoorde wijze mogelijk te maken, doordat het toezicht gedurende 24 uur wordt ingevuld. In de praktijk is dit voor veel zorgkantoren de primaire route voor bekostiging van digitale leefstijltechnologie.

3  Inkoopbeleid zorgkantoren 2026: wat prioriteren zij?

3.1  Continuïteit van koers

Zorgverzekeraars Nederland (ZN) bevestigde in mei 2025 dat zorgkantoren voor 2026 geen grote beleidswijzigingen doorvoeren ten opzichte van de ingeslagen koers. De focus op langer thuis wonen, inzet van technologie en arbeidsmarktefficiëntie wordt gecontinueerd.

Bijzonder relevant is de aanvullende tariefruimte van 0,9% die zorgkantoren beschikbaar stellen voor zorgaanbieders die concreet aan de slag gaan met innovatieve doelen uit het Hoofdlijnakkoord Langdurige Ouderenzorg (HLO). De thema's waarvoor aanvullende afspraken worden gemaakt, zijn expliciet: langer thuis, arbeidsmarkt, duurzaamheid en andersom werken in de zorg — waaronder inzet van technologie en AI.

3.2  VPT als groeiend segment

Zorgkantoren sturen actief op het faciliteren van VPT als alternatief voor intramurale opname. ZZP 4 geldt inmiddels als 'extramuraal, tenzij'. Dat betekent dat cliënten met een ZZP 4-indicatie in beginsel thuis worden ondersteund — en dat de zorgorganisatie verantwoordelijk is voor het organiseren van 24-uurs toezicht zonder daarvoor altijd personeel ter plaatse te kunnen sturen.

Voor zorgorganisaties die VPT-populaties bedienen, is passieve monitoring daarmee geen optioneel hulpmiddel, maar een organisatorische noodzaak. Zorgkantoren die sturen op VPT-groei, hebben belang bij schaalbare toezichtsoplossingen — en zijn bereid daar afspraken over te maken.

3.3  Wat zorgkantoren verwachten

Op basis van gepubliceerd inkoopbeleid van CZ, Zilveren Kruis en Zorg en Zekerheid zijn de volgende verwachtingen van zorgkantoren richting innovatieve aanbieders te destilleren:

•     Aantoonbare uitkomsten: zorgkantoren verwachten evaluatieonderzoek en aantoonbare effecten op zorgkwaliteit of arbeidsmarktontlasting

•     Samenwerking en co-financiering: aanvragen worden sterker beoordeeld als meerdere partijen samenwerken en een eigen financieel aandeel inbrengen

•     Schaalbare implementatie: pilotprojecten zijn minder interessant dan bewezen opschaalbare oplossingen

•     Privacy en compliance: aantoonbare GDPR-conformiteit en privacy-by-design zijn vereisten, geen aandachtspunten

•     ECD-integratie: zorgkantoren verwachten dat digitale toepassingen aansluiten op bestaande elektronische cliëntdossiers

4  STOZ: subsidie voor digitale zorgtransformatie

4.1  Wat is de STOZ?

De Stimuleringsregeling Technologie in Ondersteuning en Zorg (STOZ) is een rijkssubsidie, uitgevoerd door de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland (RVO), die zorgorganisaties ondersteunt bij het implementeren van digitale of hybride zorgprocessen. De regeling vloeit voort uit het WOZO-programma (Wonen, Ondersteuning en Zorg voor Ouderen) en het programma Toekomstbestendige Arbeidsmarkt Zorg (TAZ).

De STOZ ondersteunt technologieën die bijdragen aan efficiëntere zorg, zoals leefstijlmonitoring, toezicht op afstand, e-health toepassingen en digitale communicatieplatforms. Elke aanbieder van zorg op basis van de Wlz, Zvw, Wmo of Jeugdwet kan in aanmerking komen.

4.2  Subsidiebedragen en routes

De STOZ kent drie aanvraagroutes:

•     Strategievorming (implementatiestart): tot € 25.000 voor het opstellen van een strategie en implementatieplan

•     Opschalingsroute: voor het op grotere schaal toepassen van bewezen digitale processen

•     Evaluatieroute: voor het evalueren en onderbouwen van de uitkomsten — met subsidiebedragen tot € 750.000

De totale subsidiepotten bedroegen € 54 miljoen per aanvraagronde. In 2025 is het budget zelfs verhoogd via de Staatscourant (11 juli 2025). De STOZ 2025-ronde liep van 6 januari tot 30 september 2025 en was overingeschreven — een sterke indicatie van de vraag naar dit soort financiering.

4.3  Voorwaarden en aandachtspunten

Voor de opschalings- en evaluatieroute geldt een samenwerkingsvereiste: de aanvraag moet worden ingediend door een consortium van zorgaanbieders en een inkoper (zorgkantoor of zorgverzekeraar). De zorgkantoormedewerking is dus een kritieke factor — en tegelijkertijd een strategische kans, omdat zorgkantoren die co-financieren ook actief belang krijgen bij het slagen van de implementatie.

Aanvragers zijn verplicht een evaluatieonderzoek uit te voeren via een van de erkende methoden (waaronder 'Weten Wat Werkt' van de Technologie & Zorg Academie of het mini-HTA van Academy het Dorp, Vilans en Maastricht University) en de resultaten openbaar te delen.

5  Wetenschappelijke onderbouwing: wat werkt?

5.1  Passieve leefpatroonmonitoring en vroegsignalering

Passieve leefpatroonmonitoring maakt gebruik van slimme sensoren die beweging, activiteit en leefpatroon registreren zonder dat de cliënt daar actief iets voor hoeft te doen. Het systeem brengt het normale patroon in kaart — slaap, mobiliteit, toiletbezoek, activiteit in de keuken — en genereert een signaal als hiervan significant wordt afgeweken.

Onderzoek van de Hogeschool Arnhem Nijmegen (HAN) en de Universiteit Twente (Wrede, 2024) bevestigt dat leefpatroonmonitoring effectief is in vroegsignalering bij cliënten met dementie, Parkinson of een valrisico. De toolkit van Vilans (2026) beschrijft een gestructureerd stappenplan voor implementatie en onderstreept dat het systeem de samenwerking tussen formele en informele zorgverleners concreet versterkt.

5.2  Valdetectie en long lie: snelheid redt levens

Internationaal onderzoek toont consistent aan dat de duur dat iemand na een val op de grond ligt (de 'long lie') direct van invloed is op de hersteluitkomsten. Een ligduur van meer dan een uur verhoogt het risico op rhabdomyolyse, drukwonden, pneumonie en overlijden significant. Hoe eerder de detectie, hoe korter de ligduur — hoe beter de prognose.

In de extramurale zorg is valdetectie zonder technologische ondersteuning vrijwel onmogelijk. Een paniekknop vereist dat de cliënt bij bewustzijn is en de knop kan bereiken — in meer dan 80% van de gevallen lukt dat niet. Passieve valdetectie biedt hier een fundamenteel ander antwoord: detectie die werkt ongeacht de toestand van de cliënt.

5.3  Arbeidsmarktefficiëntie

Zorgorganisaties die leefpatroonmonitoring inzetten als basis voor hun nacht- en toezichtsbeleid, rapporteren structurele reductie van handmatige nachtrondes. Dat levert directe capaciteitswinst op in een sector waar elk uur personeel telt. Onderzoek uit de sector (ZZG Zorggroep, HWW Zorg) toont dat monitoring de voorwaarde is geworden om VPT-zorg op verantwoorde wijze thuis te leveren.

6  Internationale vergelijking: wat doen koplopers anders?

6.1  Denemarken: technologie als standaard

Denemarken heeft technologie structureel ingebed in het langdurige zorgmodel. Gemeenten financieren leefstijlsensoren als standaardonderdeel van het thuiszorgpakket voor kwetsbare ouderen. Het resultaat: een significant lager gebruik van intramurale zorgplaatsen per hoofd van de bevolking dan Nederland, gecombineerd met hogere tevredenheidsscores van thuiswonende ouderen.

6.2  Verenigd Koninkrijk: NHS Remote Care Monitoring

Het Britse NHS heeft passieve monitoring opgenomen in haar Remote Care Monitoring-programma. De logica is dezelfde als de NZa-beleidsregel: monitoring vervangt niet de menselijke zorg, maar ondersteunt toezicht op afstand zodat professionele interventies gericht en tijdig kunnen plaatsvinden. NHS-data toont een reductie in spoedeisende hulp-opnames bij deelnemende populaties.

6.3  Gemeenschappelijke noemer

In alle koplopers is één patroon herkenbaar: technologie wordt ingezet als structureel onderdeel van het zorgontwerp — niet als pilot, niet als aanvulling voor de meest kwetsbaren, maar als basislaag voor iedereen die thuis woont met een substantiële zorgvraag. Nederland heeft de regelgeving en de subsidiestructuur om dezelfde beweging te maken. Het ontbreekt in veel gevallen aan de organisatorische doorvertaling.

7  Implicaties voor zorgorganisaties

7.1  Financiering is geen belemmering meer

De bekostigingsstructuur voor digitale thuiszorgtechnologie bestaat. De NZa heeft de ruimte gecreëerd; zorgkantoren vullen die in via hun inkoopbeleid. De vraag die zorgorganisaties zichzelf moeten stellen, is niet 'hoe betalen we dit' maar 'hoe organiseren we het gesprek met het zorgkantoor en hoe onderbouwen we de uitkomsten'.

7.2  Privacy en compliance

Continue passieve monitoring van kwetsbare ouderen stelt hoge eisen aan de privacybescherming. De Wet zorg en dwang (Wzd) reguleert de inzet van technologie bij cliënten met een Wlz-indicatie. GDPR en de AI Act stellen Europese kaders. Privacy-by-design — dataminimalisatie, geen camerabeelden, instelbare rechten per gebruiksrol — is een vereiste voor implementatie en een beoordelingscriterium bij zorgkantoren.

7.3  ECD-integratie en governance

Zorgkantoren verwachten dat digitale toepassingen aantoonbaar ingebed zijn in de zorgprocessen van de organisatie — inclusief koppeling met het elektronisch cliëntdossier, afspraken over wie welke data ziet, en een duidelijk escalatieprotocol. Technologie zonder governance is voor zorgkantoren een risico, niet een innovatie.

7.4  Mantelzorgers als onmisbare partner

Effectieve inzet van leefpatroonmonitoring vereist betrokkenheid van mantelzorgers en naasten. Zij zijn de eerste ontvangers van meldingen bij afwijkingen — en hun betrokkenheid is bepalend voor de snelheid van de respons. Zorgorganisaties die monitoring inzetten zonder het informele netwerk te activeren, missen een wezenlijk deel van de meerwaarde.

8  touchbase als logische volgende stap

Dit whitepaper is geen productbrochure. Het beschrijft een structureel probleem waarvoor de regelgeving, de financiering en de wetenschappelijke onderbouwing beschikbaar zijn. De vraag is niet of zorgorganisaties moeten investeren in digitale thuiszorgtechnologie, maar wanneer en hoe.

touchbase is een volledig passief leefpatroon- en valdetectieplatform dat 24 uur per dag automatisch monitoring levert, zonder wearable, knop of camera. Het systeem maakt gebruik van mmWave-radartechnologie en detecteert afwijkingen in slaap, mobiliteit en dagpatroon, alsmede valincidenten — ook 's nachts, ook als de cliënt niet in staat is zelf actie te ondernemen.

8.1  Aansluiting op de NZa-bekostigingskaders

touchbase valt volledig onder de NZa-definitie van thuiszorgtechnologie: het levert digitale ondersteuning van zorg en toezicht op afstand op het terrein van verpleging en begeleiding. Het platform is daarmee declarabel via prestatiecodes H138, H139 en H306 voor MPT-cliënten, en inzetbaar als onderdeel van het VPT-dagtarief voor cliënten met een volledig pakket thuis.

8.2  Technische kenmerken

•     Volledig passief: werkt zonder wearable, camera of actieve input van de cliënt

•     Plug-and-play installatie: operationeel binnen 20 minuten, geen boorwerk of speciale aansluiting

•     Privacy-by-design: namen worden versleuteld, geen beeldmateriaal, alle data op servers in Europa

•     Stepped care-koppeling: integratie met medisch servicecentrum Altide voor 24-uurs alarmopvolging

•     ECD-koppeling: integratie met Nedap ONS beschikbaar vanaf medio 2026

•     Meerdere contactpersonen: meldingen naar maximaal vijf naasten in instelbare volgorde

8.3  De businesscase in drie cijfers

Voor zorgorganisaties die werken met VPT- of MPT-cliënten, is de businesscase eenvoudig te berekenen: de kosten van touchbase per cliënt zijn aanzienlijk lager dan één nachtdienst-uur of één vermijdbare spoedeisende hulp-opname. De combinatie van kostenreductie op nachtrondes, vermijding van heropnames en een sterkere positie in het zorgkantoorgesprek maakt de investering in vrijwel alle scenario's positief.

9  Implementatiepad: vijf stappen

Stap 1 — Analyseer uw VPT/MPT-populatie

Bepaal voor welke segment van uw cliënten passieve monitoring de grootste meerwaarde biedt. Primaire doelgroepen: alleenwonende cliënten met dementie of valrisico, cliënten met ZZP 4 of 5 waarbij 24-uurs toezicht thuis is vereist, en cliënten waarbij de mantelzorger overbelast dreigt te raken. Kwantificeer het segment: hoeveel cliënten, wat is het huidige toezichtsmodel, welke kosten zijn daarmee gemoeid?

Stap 2 — Voer het gesprek met uw zorgkantoor

Benader uw contactpersoon bij het zorgkantoor met een concrete propositie: implementatie van passieve leefpatroonmonitoring voor een gedefinieerde doelgroep, declaratie via H138/H139/H306 of inzet binnen VPT-dagtarief, met evaluatieonderzoek conform STOZ-vereisten. Vraag expliciet naar de mogelijkheden voor aanvullende tariefafspraken in het kader van het HLO — die ruimte bestaat en wordt door zorgkantoren actief gestimuleerd.

Stap 3 — Verken de STOZ-subsidiemogelijkheid

Beoordeel of uw implementatietraject in aanmerking komt voor STOZ-subsidie. Let op: de regeling vereist samenwerking tussen zorgaanbieders en een inkoper. Als uw zorgkantoor bereid is mee te werken aan de aanvraag, opent dat de weg naar subsidiebedragen tot € 750.000 voor opschaling en evaluatie.

Stap 4 — Ontwerp het governance-model

Bepaal vóór implementatie: wie ontvangt welke meldingen, wat is het escalatieprotocol, hoe worden mantelzorgers betrokken, hoe is de koppeling met het ECD, en wie is eindverantwoordelijk voor de opvolging? Leg dit vast in werkafspraken met uw zorgteams en in informatieafspraken met cliënten en naasten.

Stap 5 — Start met een afgebakende doelgroep en schaal op

Begin met een duidelijk afgebakende groep cliënten (minimaal 20–50 voor statistisch relevante evaluatiedata), evalueer na drie tot zes maanden op afgesproken uitkomstmaten, en gebruik die data als basis voor het gesprek met het zorgkantoor over structurele bekostiging en opschaling.

10  Conclusie

De regelgeving is er. De financiering is er. De wetenschappelijke onderbouwing is er. Het enige wat ontbreekt in veel zorgorganisaties, is de organisatorische doorvertaling: een helder gesprek met het zorgkantoor, een governance-model dat werkt, en een evaluatiemethode die de uitkomsten aantoonbaar maakt.

Digitale thuiszorgtechnologie is geen experiment meer. Het is een erkende bekostigingscategorie binnen de Wlz, actief gestimuleerd door de overheid via de STOZ-subsidie, en aangemoedigd door zorgkantoren die inzet op technologie belonen met aanvullende tariefruimte. Zorgorganisaties die nu in beweging komen, bouwen een voorsprong op — in kwaliteit, in arbeidsmarktpositie en in de relatie met hun zorgkantoor.

Bronnen

Alle bronnen zijn openbaar toegankelijk. Primaire bronnen verdienen de voorkeur bij verdere verdieping.

•     [1] Nederlandse Zorgautoriteit (NZa). Beleidsregel prestatiebeschrijvingen en tarieven modulaire zorg 2026 (BR/REG-26124a). puc.overheid.nl/nza

•     [2] Nederlandse Zorgautoriteit (NZa). Wegwijzer bekostiging digitale zorg 2026. puc.overheid.nl/nza/doc/PUC_655318_22/1/

•     [3] Rijksdienst voor Ondernemend Nederland (RVO). Stimuleringsregeling Technologie in Ondersteuning en Zorg (STOZ). rvo.nl/subsidies-financiering/stoz

•     [4] Rijksoverheid. Kabinet stelt tot €108 miljoen beschikbaar voor meer technologie in zorg en welzijn. rijksoverheid.nl, april 2024

•     [5] Zorgverzekeraars Nederland (ZN). Inkoopbeleid zorgkantoren 2026 gepubliceerd. zn.nl, mei 2025

•     [6] Vilans / Zorg voor Beter. Leefpatroonmonitoring: zorgtechnologie. vilans.nl/kennis/leefpatroonmonitoring, januari 2026

•     [7] Wrede, C. Toolkit Thuismonitoring Dementie. Universiteit Twente, 2024

•     [8] Hogeschool Arnhem Nijmegen (HAN). Adviesrapport implementatie leefpatroonmonitoring. HAN, 2024

•     [9] Rijksoverheid. Ouderenzorgakkoord / Hoofdlijnakkoord Langdurige Ouderenzorg (HLO). rijksoverheid.nl, 2025

•     [10] RIVM. Bevolkingsprognose 65+ zelfstandig wonend. RIVM, 2026

•     [11] Rijksoverheid / VWS. Kamerstuk Vergrijzing en integraal ouderenbeleid. tweedekamer.nl, januari 2026

•     [12] ABF Research / ActiZ (2022). Houdbaarheid ouderenzorg tot 2050.

•     [13] touchbase (2026). A3 brochure, twee-pager en whitepaper extramurale zorg. www.touchbase.care

touchbase B.V.  |  Science Park 301, Matrix ONE, unit 4.73, 1098 XH Amsterdam  |  care@touchbase.care  |  www.touchbase.care

Versie 1.0